Home   Z życia szkoły   Konkurs plastyczny “Jesienne inspiracje”

Konkurs plastyczny “Jesienne inspiracje”

REGULAMIN SZKOLNEGO KONKURSU PLASTYCZNEGO

,,JESIENNE INSPIRACJE”

I ORGANIZATORZY:

1. Organizatorami Szkolnego Konkursu są:

a/ nauczyciel języka polskiego – Ewa Janasek

b/ nauczyciel plastyki – Aleksandra Świder

2. CELE KONKURSU:

– wyłonienie prac plastycznych, które najciekawiej ukażą jesień na podstawie wiersza Tadeusza Wywrockiego ,, Jak nie kochać jesieni” (tekst poniżej)

– rozwój umiejętności plastycznych wśród dzieci

 

II ZASADY UCZESTNICTWA:

1. Konkurs jest skierowany do dzieci i młodzieży w dwóch kategoriach wiekowych, a mianowicie:

a/ do uczniów klas I-III

b/ do uczniów klas IV-VII

2. Technika prac dowolna – rysunek, malowanie farbami, wyklejanka, wydrapywanka, wydzieranka, techniki mieszane itp.

3. Prace indywidualne (nie zespołowe)

4. Każda praca powinna zawierać (na odwrocie) następujące informacje:

– imię i nazwisko

–  wiek

– klasa

 

III. JURY, OCENA PRAC KONKURSOWYCH:

1. Nad prawidłowym przebiegiem konkursu czuwa powołane przez Organizatorów JURY, które dokona wyłonienia laureatów konkursu (I, II, III miejsca oraz wyróżnienia w dwóch kategoriach wiekowych).

2. JURY zobowiązane jest do zachowania bezstronności podczas oceny poszczególnych prac.

3. JURY pod uwagę weźmie:

– oryginalność, pomysłowość

– walory estetyczne, jakość wykonani

4. Decyzje JURY są ostateczne.

 

IV TERMIN I MIEJSCE ODDAWANIA PRAC:

Zdjęcia prac  odsyłamy na utworzony specjalnie kafelek z nazwą Szkolny konkurs plastyczny ,,JESIENNE INSPIRACJE” na classroom’ie do dnia 15 grudnia 2020 r. do godz. 15:00

 

V ROZSTRZYGNIĘCIE KONKURSU, NAGRODY

1. Wyniki konkursu zostaną podane do publicznej wiadomości na stronie internetowej szkoły oraz na facebooku.

2. Nagrody rzeczowe zostaną przekazane na ręce zwycięzców po powrocie do szkoły.

ŻYCZYMY POWODZENIA !!!


JAK NIE KOCHAĆ JESIENI…

Jak nie kochać jesieni, jej babiego lata,
Liści niesionych wiatrem, w rytm deszczu tańczących.
Ptaków, co przed podróżą na drzewach usiadły,
Czekając na swych braci, za morze lecących.

Jak nie kochać jesieni, jej barw purpurowych,
Szarych, żółtych, czerwonych, srebrnych, szczerozłotych.
Gdy białą mgłą otuli zachodzący księżyc,
Kojąc w twym słabym sercu, codzienne zgryzoty.

Jak nie kochać jesieni, smutnej, zatroskanej,
Pełnej tęsknoty za tym, co już nie powróci.
Chryzantemy pobieli, dla tych, których nie ma.
Szronem łąki maluje, ukoi, zasmuci.

Jak nie kochać jesieni, siostry listopada,
Tego, co królowanie blaskiem świec rozpocznie.
I w swoim majestacie uczy nas pokory.
Bez słowa na cmentarze wzywa nas corocznie.


 

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


*



Facebook

Likebox Slider Pro for WordPress